Sms  هامو پاک کردم ولی اینو می خوام ثبت کنم :

Khak bar saret ke

 ba in hame poze

roshanfekri be inja

 residi …

 

 

پی نوشت : دارد ، ولی ندارد !

 

هایکو 1

 

موش های سفید و چاق آزمایشگاهی در یک ماز

                                                               سردرگم .

                                                                        پرتحرک .

                

                                   ***

        اینبار 

                    من خدا هستم !

 

 

حاشیه فیلم Closer :

یک فیلم از روابط انسانی !  شایسته دیدن و بایسته فکر کردن !  با بازی ناتالی پورتمن (دختر قشنگ کوچک فیلم محبوبم  Professional  که حالابزرگ شده )  جود لاو ، جولیا رابرتز و کلایو اون ...

بازی سخت زندگی و حفظ تعادل در دنیا : هر عملی عکس العملی دارد برابربا خودش و در خلاف جهت آن!

 

 

و تو قسمت های پایانی فیلم یه مکالمه نفس گیر  بین جود لاو و کلایو اون :

 

-          thank u .

-          for what ?!

-          …….Being Kind !

-          I am Kind !

.

.

.

_ Dan ? …… I lie to u ! I did fuck Alice !..... Sorry to telling U ! ……I m just not big enough to forgive u!  …………… Bastard !

 

 

پی نوشت ۰ : جالب نیست تو این موقعیت ! ؟

شاید روابط پیچیده انسانی تو یه فیلم جذاب(البته جذابیت در این فیلم برایم  همراه با یک مفهوم مثبت نبود بیشتر به خاطر پیچیدگی اش جالب بود ) جذاب باشند و در زندگی واقعی بهتر باشه که مسیری که همه رفته اند رو طی کنی !! کل موضوع شاید غمگین کننده باشه ولی من از یه چیز خوشحالم . از خودم راضی ام به خاطر تلاشی که کردم واسه عملی کردن یه فکر که به نظرم درست بود:

« عشق ما نیازمند رهایی است نه اسارت!  » و هنور وقتی این عبارت تو گوشم زنگ می خوره ، طنین اش سرشار از یک موج مثبته ! ولی حالا خسته ام و می خوام کمی رها بشم از دنیای استروژن و تستسترون ها !

 

 

دعای امروز : خدایا  یک نفر رو از مک مستر کانادا  بفرست که واسه این بنده حقیرت یک کیلو PP- مالئیکه بیاره ! خدایا اگه ممکنه یه کم زودتر  ! خدایا حالا که زحمت می کشی بی زحمت MFI  اش بالا و قطبیت اش پایین باشه !

 

پی نوشت1: این قصه پروژه هم سر دراز داره !

 

همیشه دوستان خوبی داشته ام .

 

مهین بانوی خوب من که این روز ها بی حوصله ای و من نمی دونم چرا !

شادان قشنگم که حضورت همراه با یک موج از انرژی و شادیه

نگار نگار نگارم که همیشه هستی و حضورت آرامشه

مهسان مهربون و مرضی جیغ جیغو  و مسطوره عزیز :

بابت همه تلاشی که واسه شاد کردن من کردید ممنون ! بابت تحمل کج خلقی ها و بد قلقی های من این اواخر ممنون ! دوستون دارم و بوس !

 

من به بهانه های کوچک خوشبختی خود می نگرم !

 

- « ... من بهت غبطه می خورم. وقتی از شادی هات صحبت می کنی . از چیزهایی کوچکی که چشاتو لبریز از شادی می کنه . از یک لیوان چای داغ وقتی که خیلی خسته ای . از یک نیمروی عسلی با فلفل فراوون وقتی که گرسنه ای ! از لقمه برداشتن دیگرون وقتی که تو غذا پخته باشی ! چشات برق می زنه از خوشی ....»

 

من در تمام این مدت به یک جمله فکر می کنم : بالاخره احساس پاک شدن می کنی سهراب ؟ *

 

* : جمله ای  از کتاب بادبادکباز نوشته خالد حسینی

 

تولدم

 

بعد اینهمه مراسم سوپرایز کردن دیگرون واسه تولد ، رسماً اعلام کردم که : کسی منو سوپرایز نمی کنه ها!!! چون نمی شم ! نشون به این نشون از صبح دو بار واقعاً سوپرایز شدم !!! 

این دخترا هم کادوی منو خریدن و قایم کردن ! منم از هر حربه ای که استفاده کردم نشد که نشد ... از تهدید و فحش و فحش کاری و حرف کشی و عز وجز بگیر تا گشتن جاکفشی ، اتاقها و یخچال ....  حالا من مستاصل می گم : بابا من تا تولدم که میمیرم از فضولی !!!

 

خلاصه اینکه اونهایی که هم یادشون رفته یا نمی دونمن بدونن دوشنبه تولد منه !

 

پی نوشت : بعد اینهمه سن و سال و تولد و پسر پشت پسر !!!!!!!  حسرت به دلم موند که یه سال سرمو بالا بگیرم به این دخترا بگم : این کادوی دوست پسرمه !!!

 

1 و 2

 

1-

من زمین را دوست دارم !

 

دیروز : سجده کردم به زمین و از جوی کم عمق آب خوردم . به ظرافت بوسیدن ! لبهات سنگریزه ها را لمس می کند و آب می خوری ! دستهات روی زمین قرار گرفته و نفس هایش را حس میکنی!  چه آب دلچسبی و چه بوسه شیرینی ! حس کردم که چقدر خاک را دوست دارم و اینکه او هم مرا دوست دارد !

 خاک خاک خاک مهربان ! خودم را سپردم به باد و به نور خورشید !  و به بوی بهارنارنجی که مامان فرستاده بود و من یک مشت ریختم توی جیبم .خودم را سپردم به جریان آب ! چه لحظه خوبی بود برای من !

یک سنگ رودخانه هم باید کمی با آب سفر کنه ! می خواهم سفر کنم ....

 

 

2 -  

چند تا از بچه های پلی تکنیک بازداشت شدند.

 

گر گرفتم از داوری یک دوست! همه کسانی که تمام عمرشان و زندگیشان روی تجربه یک دغدغه اجتماعی و شاید سیاسی (منظورم تجربه دغدغه ای مربوط به زندگی یک جامعه است که  در مقابل دغدغه های فردی قرار میگیرد ) می گذارند و از آنها نه نام یک اسطوره نه شهید و نه حتی بی نامی هم باقی نمی ماند ، گم می شوند برای همه و همچنین برای ما که خودمان را درگیر دغدغه هامان کردیم و محافظه کاری مان را با هزار عنوان توجیه می کنیم و به زندگی ادامه می دهیم .

 دوستتون دارم . می دانم این کافی نیست و از این بابت خجالت می کشم . از خجالتم هم خجالت می کشم ...

 

 

دایره

 

غمگین ام

           غ م گ ی ن !

 

من به روابط پیچیده ریاضی

که هنوز اثبات نشده اند

                          ایمان دارم

                                   آنها را زندگی کرده ام !

 

:«هیچ لذتی نیست که با دردی توأم نباشد »

زمین نالید

          وفتی که فرو می رفتم .

                                  این را نیز زندگی کرده ام !

 

زنانگی مرا در بر گیر

در این هزار تو گم شده ام

                         هزار توی پیچاپیچ

 

خورشید مهربان

                  دانه برف را از من گرفت.

                                                دو قطره

                                          تنها دوقطره باقی ماند روی گونه هایم !

                                                                                        سنگین

(و چه جالب که نه بیشتر ! تنها دوقطره ! )

 

و دود سیگار در هوا !

                      و سکوت

                                   و خلاء

و زمین که می چرخد

                   همواره می چرخد !

 

دایره ها نقاط اتصال کوچکی دارند .

و همه چیز دایره ایست

سکوت ، خلاء ، زمین ، خورشید ، برف ، اشک

                                                              و آدمها

 

تمام شب فکر می کردم

                           به فکر نکردن

                                         و صبح یک دایره زاییدم !

 

 

 

 

چقدر طول می کشه تا خاک خاک خاک بشی ؟

 

سلام مایده (مائده )

دیروز به یادت افتادم و الان دارم گریه میکنم . یاد مدرسه ! یاد زنگهای تفریح که تو ضرب می گرفتی و  بچه ها می رقصیدن .ساناز و نازان از کلاس تجربی ها می اومدن ! یاد اینکه یه دسته کلید دستت می گرفتی و ادای شکرانه رو در می آوردی و به من می گفتی :« خانپر باز وانادیم ول کردی تو خنه» ! از توپی حرف می زدی که یه مورچه روش راه می ره (به لحن شکرانه ) و بعد خودت دستت رو مگذاشتی رو دهنت و کرکر می خندیدی !  که من زن شکرانه بودم و وانادیم هم اسم بچه مون بود . تو رو هم چسبونده بودیم به لسانی ! تو که اینقدر پاسکالت خوب بود .  و شب امتحان تمام برنامه ها رو ریز نوشته بودی و ما تنبلا حتی نمی کردیم تقلبا رو رو نویسی کنیم . کپی اش کردی به هممون دادی ! برنامه ای بنویسید که سری فیبوناچی خروجی اش باشد . و من حتی نمی دونستم سری فیبوناچی چیه ! (الانم نمی دونم ! ) مهسان یادت هست یه کاپشن آبی گنده می پوشید و همه تقلبها رو سنجاق می زد توش ! راه که می رفت صدای خش خش کاغذ ازش می اومد !  باورت می شه اگرچه هنوز شفت و شوته ولی خانوم شده !!! یه خانوم خونه عاشق!

 

ادامه نوشته

 

 

آه مرا ببوس

و بگذار تمام شوم

در تمامی

 یک بوسه !

 

***

دیروزها !         

                           را  نه !

فرداها !              

                           را  نه !

آدمها را  نه !

تمام زندگی های تمام یک نفرهای زندگی ام را نه !

 

***

همان یک را به من بده .

 

 

پی نوشت 1 : عقب تر از همه که می رفتم . گفتم  روجا چقدر این آدمها رو نمی شناسی . گفت : نه ! همین قدر لذت بخش و کافیه !  

 

پی نوشت 2 :  آهنگ های محسن نامجو  رو توصیه می کنم ! خیلی توصیه می کنم !  

 

پی نوشت 3 : رضا کلی توضیح داد و دلیل آورد که چرا گربه بیچاره رو اخته کرده ! 

ولی من هنوز سر حرفم هستم : این گربه دیگه گربه نیست ! بدون اینکه بخواد !

اونم باز به من گفت :  تو یه سانتی مانتالی !  

 

 

بی خبری !

 

حاشیه کتاب بی خبری میلان کوندرا :

کوندرا را دوست دارم .( اگرچه کتابو با خوندن دم اتاق دکتر ، یا تو اتوبوس و یا وقتی که فرار می کردم سلاخی کردم .) بیشتر از قصه گو ، خالق راوی (راوی خالق !!؟)  هست . این قابلیت را دارد که زندگی بسازد ولی ! زندگی خوب یا بد ؟ مقصر یا بی تقصیر ؟ گناه کار یا بی گناه ؟ پیروز یا شکست خورده ؟ عشق یا نیاز یا ترحم ؟

 نه بلکه همه اینها با هم ! می دانم ، من نسبی بودن را دیده ام ( برای گقتن اینکه پذیرفتم !..؟) اما  اعتراف می کنم دنیای صفر و یک دنیای راحت تریست !  گاهی اوقات در برخی موقعیت ها آرزومند دید صفر و یکی می شوم!  

 و زمان ! زمان چه کیفیت سنگینی درکارهایش دارد! (عین  شعر فروغ شد!)

آدمهای واقعی ، واقعیت آدمها ! (جالب اینکه از همه آدمها عجیبتر خودم برای خودم هستم ! )

ایا آدمها گاه گاهی واقعی هستند و یا همینکه هستند واقعیت است ؟ چه چیز باعث میشود که هریک از ما چطور فکر کنیم ؟ چطور با دیگران عمل کنیم ؟ چطور عمل دیگران را تفسیر کنیم ؟  

همه تفسیرها یک جور توجیه اند. اساس توجیه کردن برای ما از کجا شکل میگیرد؟ چه چیز باعث میشود که یکی متهم و یکی محکوم و دیگری پیروز باشد ؟ ( البته در گذر زمان نقشها تغییر میکند و هر فرد در هر زمان فرد دیگری با نقش دیگری می شود) و یا کسی دیگری/خودش را محکوم/مبرا  کند ؟

آیا ما ادمها طوری هستیم که فکر میکنیم ؟ ایا دیگران آن هستند که ما فکر می کنیم ؟

حس می کنم به آرامی به آدمهایی تبدیل می شویم که همدیگر را با کلام تکه تکه می کنیم ! تکه تکه می شویم !

 و با نگاه می دریم !  دریده می شویم !  آدمهای واقعی ، واقعیت آدمها ؟

تصویر مردی از پشت، در ذهنم حک شده ! یک تصویر واضح در میان فضایی بی زمان ! (همه از این تصاویر داریم ) مردی باپیراهن آبی آسمانی ، شلوار کتان روشن ، دستهایی در جیب ، حین عبور! ... دستم را پیش بردم  و صورتش را دیدم ! و از او گذشتم ( او هم گذشت ) ..... اما هنوز این تصویر به همان وضوح حک شده !  و هزار تصویر بی زمان دیگر ، بی زمان یعنی بی قضاوت با گذشت زمان .